یکی از ویژگی‌های خوب رمان هجرت ناتمام این است که طولانی‌ترین رمان درباره حضرت معصومه (س) در تاریخ انقلاب به شمار می‌آید. این حجم گسترده، به نویسنده فرصت داده تا جزئیات زندگی، سفر و شخصیت ایشان را با دقت و ظرافت بیشتری روایت کند.


خواننده در این رمان نه‌تنها با یک داستان تاریخی روبه‌روست، بلکه با فضایی احساسی و انسانی همراه می‌شود که زندگی حضرت را ملموس‌تر می‌سازد. روایت طولانی، امکان پرداختن به شخصیت‌های فرعی و حوادث پیرامونی را نیز فراهم کرده و تصویر کامل‌تری از آن دوران ارائه می‌دهد.

این اثر، به‌نوعی مرجع داستانی برای شناخت حضرت معصومه (س) محسوب می‌شود. نویسنده با قلمی صمیمی و پژوهش دقیق، توانسته پلی میان تاریخ و ادبیات بسازد.

از سوی دیگر، طولانی بودن رمان باعث می‌شود مخاطب زمان بیشتری را در کنار شخصیت اصلی سپری کند و ارتباط عمیق‌تری با او برقرار سازد. همین ویژگی، اثر را از دیگر نوشته‌های کوتاه و پراکنده متمایز می‌کند.

در نهایت باید گفت که هجرت ناتمام نه‌تنها یک رمان بلند، بلکه یک تجربه‌ی فرهنگی است؛ تجربه‌ای که نشان می‌دهد ادبیات می‌تواند تاریخ را زنده کند و نسل امروز را با میراث معنوی گذشته پیوند دهد.